Joke Oudhoff

Wandelen, helpen, lachen: Joke Oudhoff (69, Alkmaar) is bij Le Champion zowel deelnemer als vrijwilliger. Zelfs na tegenslag blijft ze doen wat ze het liefste doet: in beweging zijn.

Shirtjes
‘Ik ben in aanraking gekomen met Le Champion toen ik in 2007 de Wandel4daagse Alkmaar ging lopen. Dat was het jaar dat ik serieus begon met wandelen. Ik doe aan alle evenementen van Le Champion mee. Alles dat op mijn pad komt. Ik heb heel wat shirtjes in de kast hangen.’
 
Kilometers in de benen
‘Ik begon met evenementen van 25 kilometer, daarna werd het 40 omdat ik de Vierdaagse van Nijmegen ging doen. Die heb ik dertien keer gelopen. Ik ging steeds meer proberen. Een paar keer 50 kilometer en zelfs 100, zoals de 100 van Leeghwater. Ja, ik heb heel wat kilometers in de benen, hoor.’ 
 
Hersenbloeding 
‘In 2020 heb ik een hersenbloeding gehad, daarna ging het lopen even wat minder. Mijn kleinkinderen zeiden: wat loopt u raar. Komt wel goed, antwoordde ik dan. Het heeft even geduurd, maar met behulp van een fysiotherapeut ben ik er weer bovenop gekomen. Zo snel als vroeger gaat het niet meer, maar ik loop nog altijd 25 tot 40 kilometer.’  
 
Blijven wandelen
‘Op een gegeven moment werd ik gevraagd om vrijwilliger te worden. Dat wilde ik wel, maar alleen als ik kon blijven wandelen. Dus niet bij een stempelpost staan, want ik wilde mee blijven doen. Als ik kan lopen, ga ik lopen. Toen zeiden ze: nou, kom dan maar naar het magazijn. Ik help nu meestal mee bij de voorbereiding, en na afloop bij het opruimen.’
 
Winkel
‘Ja, in het magazijn moet je veel staan, maar aan mijn benen merk ik dat niet. Ik heb 40 jaar in een winkel gestaan, dus ben wel wat gewend. Mensen vroegen weleens: krijg je dan geen problemen met spataderen? Maar ik heb nooit ergens last van gehad.’  
 
Blij en tevreden
‘Ik ben vrijwilliger bij verschillende evenementen, ook hardloopwedstrijden als de Egmond Halve Marathon en de TCS Amsterdam Marathon. In Egmond help ik met het rondbrengen van koffie en erwtensoep, in Amsterdam deed ik de kledinginname. Ik vind alles even leuk om te doen. Als vrijwilliger is het mooi om te zien als de mensen blij en tevreden zijn. De organisatie is altijd druk bij evenementen, voor hen is het fijn als ze op ons kunnen bouwen.’ 
 
Spook
‘Bij de afgelopen editie van de Fjoertoer Egmond stond ik bij een act langs het parcours verkleed als spook. Ik moest ook echt griezelige geluiden maken, dat was leuk. Er kwamen een paar dames voorbij die op hun mobiel aan het kijken waren, en dan is het ineens: boe! Nou, je zag ze omhoog schieten, jongen. Ik lag in een deuk.’